Gemis
‘n Trek-arbeider wat sy vrou groet op die Kaapstadse Internasionale Lughawe
Gedig
Weer wil ek vashou en nog huiwer weer wil ek wiegstaan in jou soet en weer 'n oomblik-ewig skuil weer wegkruip-weier om te groet. Want gaan is beter as verlang en wegstap is steeds naby jou en laaste aanraak beter steeds as duisend nagte se onthou. Weer wil ek weer myself verloor en weer my uit jou uit wegskeur selfs dít is nader as die rou van wonder hoe en wanneer weer Die ligte geur wat huiwer nog die laaste sagtheid van jou wang die terugkyk oor my skouer weer die afskeid wat oor alles hang is beter steeds as wegwees, weg van alles wat jou aan my bind en beter as die krap en soek en kyk of ek jou hier kan vind.
Notas
As hy reeds weg is, verlang hy – ironies genoeg – na die afskeid, want “wegstap is steeds naby jou”.